Od dwóch lat mieszkam i pracuję w Warszawie. Dwudziestego
trzeciego grudnia jechałem pociągiem do domu rodzinnego, na Święta Bożego
Narodzenia. Wsiadłem do odpowiedniego przedziału i zająłem miejsce przy oknie. Dzięki
temu mogłem Obserwować przez szybę, przesuwające się widoki. Były to wspaniałe
krajobrazy: pól, łąk i lasów.
W pewnym momencie wsiadła do mojego przedziału młoda
atrakcyjna dziewczyna. Znalazła wolne miejsce i usiadła obok mnie. Wyjęła z
torebki książkę i zaczęła ją czytać. Pomyślałem wtedy, że to dobry pomysł na
dłużącą się moją podróż.
Wstałem i zdjąłem z półki, która znajdowała się nad moim
siedzeniem walizkę. Miałem w niej książkę, którą ostatnio kupiłem. Niestety, nie
miałem jeszcze czasu, by ją przeczytać.
W pewnym momencie zachwiałem się i wytrąciłem z rąk mojej
sąsiadki książkę, którą akurat czytała. Usłyszałem tylko z jej ust:
- No co pan wyprawia!
Przeprosiłem dziewczynę i podałem jej książkę. Po jakiejś
chwili nawiązałem z nią miłą rozmowę. Pod koniec podróży, wymieniliśmy się
numerami telefonów.
Gdy już byłem w domu, opowiedziałem mamie, jaka spotkała mnie
przygoda. Mój brat śmiał się ze mnie, że w bardzo oryginalny sposób podrywam dziewczyny.
Tego dnia jeszcze pomagałem mamie, przy pieczeniu różnego rodzaju wypiekach, na
Święta. Później posprzątałem kuchnię i pozmywałem naczynia. Następnie ubrałem z
bratem choinkę i mogliśmy już rozpocząć świętowanie.
Po wigilijnej kolacji zadzwoniłem do Ewelinki, bo tak ma na
imię dziewczyna, którą poznałem w pociągu, by jej złożyć życzenia. Rozmawialiśmy
tak chyba z pół godziny. Ustaliliśmy, że spotkamy się na sylwestra, u niej w domu.
Okazało się, że sytuacja niemiła, która wydarzyła się w
pociągu, zapoczątkowała prawdziwą przyjaźń, a może i coś więcej. Myślę, że Nowy
rok przyniesie nam obojgu, coś pięknego…
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz