Tyle dobroci

Od dziesięciu lat mieszkam w starej warszawskiej kamienicy. Dwa tygodnie temu wprowadziła się do nas starsza pani. Była szczupła, przygarbiona. Chodziła o kulach i była bardzo biednie ubrana. Któregoś dnia zebrałem się na odwagę i zapytałem.

- Dzień dobry pani. Jak się pani tu mieszka?

- Dobrze, ale ja tu nikogo nie znam. Nie wiem, gdzie są sklepy. Jestem już bardzo stara. Nie mam siły chodzić i robić zakupów.

- Jeżeli pani sobie życzy, chętnie pani pomogę.

- Bardzo chętnie skorzystam pana pomocy, bo bolą mnie nogi i kręgosłup, a do tego jeszcze mam chore serce.

- Możemy również pomóc pani w domowych porządkach.

- Oj tak! Chętnie skorzystam.

- Dobrze przyjdę któregoś dnia i wszystko posprzątam.

 I tak się stało. Bardzo się ze sobą zaprzyjaźniliśmy i któregoś dnia zaproponowałem pani Eli, aby przyszła do mojej rodziny, na Wigilię i święta.

- Dziękuję, panu z całego serca, bo ja nie mam gdzie spędzić świąt. Mój syn w ogóle się do mnie nie odzywa, a mój wnuczek, pięć lat temu zginął w wypadku samochodowym. Potrącił go pijany kierowca.

- I jak widać na dołączonym obrazku, jestem sama na tym świecie.

Nadszedł dzień Wigilii. Pani Ela, rozpromieniona, radosna, przybyła punktualnie o piątej. Podzieliliśmy się opłatkiem, spożyliśmy kolację wigilijną i obdarowaliśmy się prezentami.

- Ten dzień jest dla mnie najszczęśliwszy w całym życiu - powiedziała wzruszona pani Ela. - Tyle dobroci, jak dziś, dawno nie otrzymałam. Chyba wtedy, gdy byłam małym dzieckiem, od rodziców…

Święta Bożego Narodzenia w tym roku, dzięki naszej sąsiadce, były wyjątkowe. Moja małżonka zaprosiła panią Elę, na sylwestra. z pewnością, będzie również wyjątkowy…