Święty Mikołaj

- Dzieci kochane, chodźcie szybko na śniadanie, bo dzisiaj będziemy mieli bardzo ważnego i miłego gościa!

- A jak się nazywa?

- Opowiem wam o nim, to może zgadniecie. Przyjeżdża z dalekiej północy na reniferze. Ma duży worek z prezentami i przychodzi do grzecznych dzieci. Kto to jest?

- To jest moja mama! - powiedział Pawełek.

- Nie, to nie jest twoja mama, bo twoja mama mieszka z tobą i z tatą w domku i nie ma renifera.

- A czy ten gość nie może przyjechać na psie? - zapytała Ewa.

- Nie, bo psy nie służą do jeżdżenia, tylko pilnują domu.

- Ja wiem, jak się nazywa ten pan! To jest święty Mikołaj!

- Dobrze, Kasiu, to jest właśnie święty Mikołaj, a jak myślicie czy św. Mikołaj przyniesie wam prezenty?

- Na pewno, bo my jesteśmy grzeczne dzieci i słuchamy naszej pani! - odpowiedziała zawsze rezolutna Ania.

- Teraz zamieniamy się w słuch. Może usłyszymy dzwoneczki? Będzie to znak, że święty Mikołaj nadjeżdża na reniferze…

Ledwo zdążyła wypowiedzieć te słowa, a już rozległ się cichutki dźwięk dzwonków.

- O, jedzie, jedzie!

Drzwi się otworzyły i wszedł święty Mikołaj.

- Powiedzcie, dzieci, kto z was był dzisiaj grzeczny?

- My!!! - odezwał się dziecięcy chór.

- A co powie wasza pani?

- Dzieci dzisiaj były bardzo grzeczne, więc zasłużyły na prezenty.

Mikołaj otworzył swój wór z prezentami i przytulając każde dziecko, dawał mu prezent.

- Święty Mikołaj wie, co dobre!... - pomyślała pani.

- A dla waszej pani mam kryształową paterę na owoce. – Nasza pani się zmieszała, ale bardzo się ucieszyła.

- Ja nie wiem, czy byłam grzeczna, czy zasłużyłam?...

- Nasza pani jest zawsze grzeczna i bardzo kochana - powiedziały chórem dzieci.

Po rozdaniu paczek, wszyscy zabrali się ochoczo do sprzątania porwanych papierów prezentowych.