Mikołajkowy wieczór

Jestem uczniem trzeciej klasy technikum budowlanego. Szykuję się do egzaminu. Mimo nawału pracy staram się pomagać innym kolegom. Nasz wychowawca wszczepia w całą naszą grupę, chęć bezinteresownego pomagania innym, abyśmy zawsze byli otwarci na niedolę ludzką.

Zaproponował nam, abyśmy przygotowali prezenty mikołajkowe dla dziewcząt z zakładu wychowawczego. Siostra naszego pana jest dyrektorką takiej placówki, więc pomoże wszystko zorganizować.

- Ale co im kupimy? - zastanawialiśmy się głośno.

- Może kupmy im po małym wazoniku z sztucznymi kwiatkami. Dziewczyny w czasie świąt będą mogły sobie go postawić na wigilijnym stole, pośpiewać kolędy lub pomyśleć o swoich bliskich. A może zrobilibyśmy chociaż jedną potrawę wigilijną i im zanieśli?

- To genialny pomysł! - powiedzieliśmy chórem. - Ale co zrobimy?

- Może pierogi z kapustą i grzybami, możemy się umówić u mnie. Niech chętni przyjdą do mnie i zrobimy je.

Zgłosił się Paweł, Karol i Grzesiek. Zrobiliśmy wspaniałe pierogi. Prezenty były kupione i popakowane. Nadszedł dzień spotkania. Wychowanki powitały nas bardzo serdecznie. Niektóre miały oczy pełne łez ze wzruszenia.

- Teraz podzielmy się opłatkiem i złóżmy sobie nawzajem życzenia świąteczne - zaproponowała dyrektor ośrodka.

Nawet nie zdawałem sobie sprawy, jakie te dziewczyny są wrażliwe. W którymś momencie się pogubiły i nie miały pomocnej dłoni. Po złożeniu sobie życzeń każda z dziewcząt otrzymała, tak jak planowaliśmy, wazonik z kwiatkami. Były wszystkie bardzo uradowane.

Po wigilijnej kolacji, na którą złożyły się pierogi, barszcz z uszkami, makowiec, sernik oraz różnego rodzaju ryby i kompot z suszu…

jedna z dziewcząt zasiadła do pianina i zaczęło się wspólne śpiewanie kolęd. Nawiązały się wtedy również przyjaźnie, które trwają do dziś.

Po całej tej uroczystości, wszystko pozmywaliśmy i posprzątaliśmy. Muszę się przyznać, że na długo pozostanie mi w pamięci, ten Mikołajkowy wieczór.