Wstrętny bachor

Przy naszym domu jest dużo zieleni. Ustawiono tam również ławeczki. Letnią porą, czy wczesną jesienią są one wiecznie oblegane. Przychodzą tu osoby starsze, matki z dziećmi. Bywa i także, niestety przychodzą młodzi, którzy urządzają sobie libacje  alkoholowe. Wtedy, co bardziej energiczni panowie „Oczyszczają teren” wyprowadzając „towarzystwo”.

 Pewnego dnia przyszedłem z moją Kasią, aby zażyć świeżego powietrza. Ja otworzyłem książkę, a Kasia poszła do Ewy, aby się z nią pobawić. Po dłuższej chwili przyszła starsza pani, wyglądająca jak matrona. Była mocno umalowana, uczesana w kok. Miała na sobie skórzany płaszcz. Twarz miała nachmurzoną. Usiadła niedaleko mnie, wyjęła jakiegoś „brukowca” i nie zważając na nikogo i na nic, „zatopiła się w lekturze”.

 Nagle usłyszałem płacz Kasi. Po chwili przybiegła do mnie i powiedziała, że bardzo ją boli brzuch i jest jej nie dobrze. Miałam już wstać, by odprowadzić ją dalej i wtedy stała się „tragedia”. Kasia zwymiotowała na płaszcz owej matrony. Ona zerwała się z krzykiem.

 -Co za wstrętny bachor! Tak mnie urządzić! Mam brudny płaszcz i co ja teraz zrobię! Przez nią muszę kupować nowy płaszcz!

 Po pierwsze proszę nie mówić na moje dziecko bachor. Ona jest grzecznym i  miłym dzieckiem, a tak się wyrażać nie przystoi wytwornej pani. Po drugie, jeżeli pani sobie życzy zawiozę panią do pralni Perfect Clean. To jest, moim zdaniem najlepsza pralnia. Oddamy płaszcz do prania chemicznego na ekspres i następnego dnia  będzie pani go miała.

 -Nie potrzebuję pani łaski! Sama sobie poradzę! Jest wolność słowa więc będę wyrażać jak mi się podoba!

 Wstała z ławki mruknęła pod nosem jakieś przekleństwo i z miną obrażonej królowej oddaliła się.