Upragniony urlop

Po kilku trudnych i pracowitych miesiącach dostałem upragniony urlop. Postanowiłem go spędzić nie – jak zwykle – gdzieś w jakimś kurorcie, ale po prostu w domu.

Dwa tygodnie spania i nic nie robienia, taki miałem plan na ten wymarzony i dobrze zapracowany urlop.

Obiady przeważnie jadałem w pobliskim barze, pozostały jeszcze śniadania i kolacje, ale to też nie był powód do zmartwienia. Kanapki i sałatki kupowałem w sklepie obok mojego bloku.

Pranie to też nie był problem, wszystko oddawałem do pralni chemicznej. Żyć nie umierać – mówiłem sobie zawsze rano wstając z łóżka.

Cudowne dwa tygodnie wypoczynku, jak za czasów, kiedy jeszcze mieszkałem z mamą. Wtedy nic nie robiłem a czas spędzony z rodzicami był po prostu istną sielanką.

Tak zaplanowałem i tak było, ale niestety wszystko co piękne szybko się kończy. Mój urlop też upływał, pozostał mi tylko ostatni weekend na ogarnięcie mieszkania.

W sobotę zadzwoniła moja koleżanka Ula i powiedziała, że będzie przejazdem w Warszawie i może wpaść do mnie na kawę.

Ochoczo zgodziłem się na wizytę mojej koleżanki ze studiów. Po odłożeniu słuchawki popatrzyłem na swoje mieszkanie i zbladłem, taki panował w nim bałagan.

Dywan nie widział odkurzacza od kilkunastu dni, a kuchnia była istnym wysypiskiem śmieci: pudełka po pizzy i sokach, puszki po piwie, naczynia piętrzące się w zlewie oraz niesamowicie poplamiona i brudna podłoga… Tak wyglądała moja kuchnia.

To niemożliwe – pomyślałem. Przecież moja mama wpajała mi coś innego. Porządek to podstawa w życiu!... No cóż, trzeba doprowadzić mieszkanie do porządku.

Zabrałem się za odkurzanie dywanów, zmienienie pościeli a nawet za wypranie koców i ręczników.Cały dzień poświęciłem na sprzątanie mieszkania, ale wreszcie doprowadziłem je do ładu. Spotkanie z koleżanką też było miłe i udane.

Najlepiej wszystko robić od razu, a nie później. Bardziej się napracowałem przy porządkach, niż w pracy przy projektowaniu maszyn.